Als u mijn tuinen voor het eerst ziet, verslindt u ze met de ogen. Er is veel te ontdekken.
Dan komt de emotie te voorschijn, veel emotie.

‘Persoonlijk’ denkt u dan. Want dat woord is veel voorkomend als u met mij over tuinen spreekt.

Met een tuin druk ik herinneringen uit, gevoelens, opvattingen van tuinbezitters, van opdrachtgevers, van de plek zelf. Of het nou een tuin is of een park. Er gebeurt iets.
Dat is wat centraal staat bij mij: het persoonlijk verhaal.
Op die manier wil ik de verbinding maken met de tuin of de plek, door het verhaal te laten zien. Zo wordt de tuin een gesprek. Iets persoonlijk.